Judas lezen: genade die geen vrijbrief is
Judas wilde een bemoedigende brief schrijven over het gemeenschappelijke behoud. Toen hoorde hij dat er dwaalleraren in de gemeente waren binnengeslopen, en werd zijn brief een dringende waarschuwing.
De brief van Judas telt maar vijfentwintig verzen. Judas was van plan een opgewekte brief te schrijven over het behoud dat de gelovigen samen hebben. Toen ontdekte hij dat er valse leraren ongemerkt waren binnengedrongen, en spoorde hij zijn lezers aan om te strijden voor het geloof.
In de Nederlandstalige lezing over Judas behandelt Steve Gregg de hele brief. Hij leest Judas als een preek met 2 Petrus 2 als tekst: wat Petrus als toekomst aankondigde, ziet Judas nu gebeuren.
Een broer die zichzelf dienstknecht noemt
Gregg begint bij de schrijver. Judas was een broer van Jezus, maar noemt zichzelf een dienstknecht van Jezus Christus en een broer van Jakobus. Tijdens Jezus’ leven geloofden Zijn broers niet in Hem; pas na de opstanding kwamen zij tot geloof. Gregg ziet in die bescheiden aanduiding nederigheid.
Judas noemt zijn lezers geroepen, geheiligd en bewaard. Gregg legt uit dat God bewaart wie op Hem blijft vertrouwen. Daarom kan Judas ook zeggen: ‘bewaar uzelf in de liefde van God’.
Dwaalleraren in de gemeente
De lezing over Judas 1:1-25 staat lang stil bij de dwaalleraren. Judas herinnert aan Gods oordeel over Israël in de woestijn, over de engelen die zondigden en over Sodom en Gomorra. Hij vergelijkt de leraren met Kaïn, Bileam en Korach, en noemt hen wolken zonder water en bomen zonder vrucht: zij beloven veel, maar hebben geestelijk niets te bieden.
Ook Judas’ gebruik van het boek Henoch en de Hemelvaart van Mozes komt aan bod. Dat zijn geen geïnspireerde boeken. Volgens Gregg gebruikt Judas ze zoals een prediker een bekend verhaal aanhaalt ter illustratie, zonder te zeggen dat het waar is of tot de Schrift behoort.
Genade die verandert
Want er zijn sommige mensen binnengeslopen, die tot dit oordeel al lang tevoren opgeschreven zijn, goddelozen, die de genade van onze God veranderen in losbandigheid, en die de enige Heerser, God en onze Heere Jezus Christus, verloochenen.
— Judas 1:4, Herziene Statenvertaling
In de lezing legt Gregg uit dat deze leraren genade losmaken van verandering. Genade is wel onverdiende vergeving, maar ook Gods eigen natuur die ons gegeven wordt, zodat we in gedrag, spreken en omgang meer op Hem gaan lijken. Wie dat weglaat, maakt van genade een vrijbrief om te zondigen. Zo verloochenen de leraren God niet met hun woorden, maar met hun werken.
Bewaard voor struikelen
Aan het slot roept Judas op om uzelf op te bouwen in het allerheiligst geloof en te bidden in de Heilige Geest. Gregg verstaat ‘bewaar uzelf in de liefde van God’ als een oproep om Gods liefde levend te houden in de gemeenschap. Wie anderen wil bereiken, moet onderscheid maken: sommigen benader je met ontferming, anderen red je met vrees, zonder zelf besmet te raken.
De brief eindigt met een lofprijzing op God, Die bij machte is gelovigen voor struikelen te bewaren. De lezing over Judas laat zien dat die zekerheid samengaat met blijven vertrouwen op Hem en Jezus blijven volgen.
